Πως μπορει καποιος να ειναι πιο αληθινος απο καποιον αλλον? Βεβαια, στο κρυφτουλι, αλλοι κρυβονται κι αλλοι ψαχνουν. Ισως αυτοι που κρυβονται- γλιτωνοντας δυσαρεστες συναντησεις, αποφευγοντας εκπληξεις, προστατευοντας την ιδιοκτητη περιουσια τους, αγνοωντας τις φαντασιωσεις τους, καταπιεζοντας τις παρορμησεις τους, αναμασωντας τις καθημερινες ρουτινιαρικες εμπειριες τους- ισως αυτοι οι ανθρωποι, ανθρωποι που δεν μιλαν με κουλτουριαρηδες, η που ειναι κουλτουριαρηδες και δε μιλαν με συντηρητικους, ανθρωποι που φοβουνται να βγαλουν τα καστανα απο την φωτια η το φυδι απο την τρυπα, που φοβουνται να φαν αυτο που τραβαει η ορεξη τους, που φοβουνται να πιουν τεκιλες, που φοβουνται να πανε καποιο στοιχημα και να το κερδισουν, που φοβουνται να κανουν ωτοστοπ, να χαζεψουν στο δρομο, η να χεσουν τον δρομο, να πανε μπουρδελοτσαρκα, να στοχαστουν, να ασπαστουν, να αιωρηθουν, να γλεντησουν, να χορεψουν, να τα σπασουν, ισως αυτοι οι ανθρωποι απλως να μην ειναι γνησιοι, κι ισως ο μαλακας ο παλιο κοινωνιολογος που λεει το αντιθετο να σαπισει μαζι με τους ψεφτες στην κολαση. Μερικοι κρυβονται ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΟΙ ΨΑΧΝΟΥΝ, και το ψαξιμο, αμα γινεται ασυναισθητα, νευρωτικα, απελπισμενα η μικροψυχα, μπορει να ειναι μια μορφη κρυψιματος. Αλλα υπαρχουν τυποι που θελουν να μαθουν και δεν φοβουνται να ψαξουν και δεν πισωπατανε οταν το βρουνε. Κι αν ακομα δεν βρουν ποτε, τουλαχιστον θα το εχουν διασκεδασει γιατι τιποτα- ουτε η τρομερη αληθεια, ουτε η απουσια της τρομερης αληθειας- δε θα τους εχει εμποδισει απο το να χαρουν μια τιμια αναπνοη..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου