Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2012

Reggae... μυθοι


Πρωτος Μυθος

 Οι τζαμαικανοι δεν φυτρωσαν στην Τζαμαικα. Ηταν σκλαβοι απο την Αφρικη, μεταφερθηκαν για να γινουν οι δουλοι των Αγγλων Αποικων. Θα αποφυγουμε ιστορικα γεγονοτα και απλως θα αναφερυμε οτι η ρεγκε δεν ειναι μουσικη για τα καλοκαιρακια. Εχει δυο κυριες θεματικες, α) η μεταβαση απο την πατριδα αφρικη στη Τζαμαικα β) η αποικιακη πολιτικη της Μ.Β και πως αυτη καταντησε το νησι.



Δευτερος Μυθος


Οταν ακουμε τον Μπομπ Μαρλευ να τραγουδαει για μαριχουανες, δεν τραγουδαει επειδη τις γουσταρει και εχει εθιστει η επειδη του πειραξαν το μυαλο. Το ''ganja'' ειναι κατι σαν το δικο μας αντιδωρο, μονο που ακομα και σε αυτο το θεμα ειμαστε χιλια μιλια μακρια. Η γκαντζα ηταν το ιερο ποτο των ρασταφαρι, ρασταφαρι ειναι ο πιστος του ρασταφαρισμου και οχι ο τυπος με τζιβες. Ετσι λοιπον και αυτοι για να ξεχασουν τα προβληματα τους δεν το ριχνανε στις μπυρες-Αγγλοι η στις κοκες-Κολομβιανοι αλλα στο χορτο. Ειχανε μαλιστα και ορισμενες γιορτες οπως το ''spiritual healing'', στις οποιες μαζευονταν και γιατρευανε το πνευμα τους με μαριχουανα. Προφανως οι Ρασταφαρι Τζαμαικανοι δεν ειχαν τις ελληνικες προκαταληψεις για το θεμα..



 Τριτος Μυθος



Τζιβες στην ελληνικη ειναι οι τζιβες, οχι τα ραστα, ραστα η ρασταφαρι ειπαμε ποιος ειναι. Οι τζαμαικανοι αναφερονταν  σε αυτους με τζιβες ως dreads, οπου dreadlocks οι τζιβες. Αν παλι θελανε να πουνε τζιβα0ς ρασταφαρι λεγανε ''dread rasta''. Τα ραστα δεν τα εφτιαχναν επειδη τους εκαναν ομορφους η επειδη αγαπουσαν την βρωμα. Τα ραστα ηταν οτι πιο κοντινο στο λιονταρι, που ειναι το συμβολο της Αφρικης και της Αιθιοπιας (και τα δυο μαζι ως Zion) και συμβολιζαν την χειραφετηση από τα δεσμα της σκλαβιας (Βabylon- o ορος επισης σημαινε και το συστημα γενικα, αντλειται από την Π.Δ ως η πρωτη φορα που η ανθρωποτητα διασπαστηκε) . Αναφερουν και ενα στιχο της Π.Δ :  "And she made a vow, saying, 'O LORD Almighty, if you will only look upon your servant's misery and remember me, and not forget your servant but give her a son, then I will give him to the LORD for all the days of his life, and no razor will ever be used on his head'.


Τεταρτος Μυθος



Η Αιθιοπια ηταν η χωρα που γεννησε τον Χαιλε Σελασιε, τον προφητη του θεου στη γη, αμεσως μετα τον Ιησου. Αναφερονται σε αυτον σαν Jah- αυτοκρατορα η θεο. Ο τυπος ηταν ενας μοναρχης, που ομως καταφερε να συσπηρωσει τους αφρικανους εναντια στο αποικιακο κυμα. Η θρησκεια οπως ειπαμε εχει τις βασεις τις στην Π.Δ. Δηλωνει πιστη στο θεο και τον Jah, την φυση και τον συναθρωπο αφρικανο. Παντως δεν εχει καμια σχεση με τον ναζισμο, καθως δεν επιδιωκει την επικρατηση μιας φυλης εναντι των υπολοιπων, αλλα την ισοτητοτα μεταξυ αυτων. Πιστευαν εντονα στον ανθρωπο και στο τι αυτος μπορει να πετυχει οταν εχει αυτοσυνειδηση. Ολα τα καλα θα ερθουν με την θετικη ενεργεια. Τα vibes, τα κυματα, ηταν οι παλμοι της θετικης ενεργειας. Τελος θεωρουσαν την ανθρωπινη επεμβαση στη φυση αποτροπαια, και αυτο γιατι την ειχαν συχετισει με τους αποικιοκρατες και την βιομηχανια τους.



 Πεμπτος Μυθος


Ο Μπομπ δεν πεθανε απο τα πολλα χορτα. Αλλοι λενε οτι τον φαγανε αλλοι οτι τον απηγαγαν εξωγηινοι. Εμεις θα επιμεινουμε στην ερμηνεια του καρκινου. Ο Μπομπ λοιπον, που του αρεζε παρα πολυ η μπαλα ( οχι δεν τον ζητησε αγγλικη ομαδα, υπαρχουν βιντεακια στο γιου τιουμπ που τον δειχνουν να παιζει και δεν θυμιζει ουτε Drogba ουτε Adebayor ) μια μερα χτυπησε. Το τραυμα ηταν τοσο σοβαρο που θα εχανε το ποδι του. Ο ιδιος αρνηθηκε για θρησκευτικους λογους  να επεμβει καποιος στο σωμα του, το τραυμα εγινε καρκινωμα η κατι τετοιο, εξαπλωθηκε σε ολο του το σωμα και πεθανε.


Εκτος Μυθος

Και τελευταιος. Όλα αυτά τα ωραια και θετικα που βγαζει η ρεγκε από τους στιχους της εχουν ως σκοπο να αποσπουν τους αφρικανους από τα προβληματα τους, όχι ότι περνανε τελεια και ωραια. Επισης αν καποιος ακουει για αγαπες ας εχει υποψειν οσα ειπα για την θρησκεια. Τελος τσεκαρε τα καινουργια ρεγκε τραγουδια. Όλα μιλανε για γκετο και για πιστολιδια.



"It's not the dread upon your head, but the love inna your heart that mek ya Rasta..."

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου