Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2012

Ο Σωκράτης Μάλαμας στο Mylos Club



Ο πυρήνας μιας παρέας που συνεχώς μεγαλώνει και ακολουθεί το Σωκράτη Μάλαμα εδώ και δύο δεκαετίες, δίνει και φέτος το ραντεβού του στην Θεσσαλονίκη, στο Club του Μύλου για 3 παραστάσεις.
Ο Σωκράτης ανακατεύει δημιουργικά δικά του τραγούδια με εκείνα που αγαπάει ο ίδιος και ετοιμάζει ένα πρόγραμμα εφ’ όλης της ύλης, για να στηθεί ένα γλέντι “όπως παλιά” και να συναντηθούν οι διαφορετικές γενιές που πλέον απαρτίζουν το κοινό του.
Και, επειδή η κατά μόνας ακρόαση έχει διαφορετική σημασία και διαστάσεις από το διονυσιασμό ενός live, σημειώνουμε όλοι, ότι ο Μάλαμας παίρνει τους δρόμους για τις χειμερινές του συναυλίες.
Μαζί του οι: 
Μαρίνα Δακανάλη / τραγούδι
Νίκος Μαγνήσαλης / κρουστά 
Γιάννης Παπατριανταφύλλου / κοντραμπάσο 
Φώτης Σιώτας / βιολί, βιόλα 
Κυριάκος Ταπάκης / λαούτο, μπουζούκι
Ηχοληψία / Χρήστος Μέγας
Επιμέλεια σκηνής / Δημήτρης Κατέβας 

Info:
HYPERLINK “http://www.mylosclub.gr/”www.mylosclub.gr, info@mylosclub.gr 
Νέα τηλέφωνα εξυπηρέτησης, πληροφοριών και επιβεβαίωσης κρατήσεων 6986924600, 2310541806 & 2310551836.
Ημερομηνίες παραστάσεων :
   Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου &
   Σάββατο 8 Δεκεμβρίου 2012
Ώρα έναρξης προγράμματος: 11.00μμ
Οι πόρτες ανοίγουν στις 9.00μμ
Προσέλευση κρατήσεων μέχρι τις 10.30μμ
Γενική είσοδος 9€
Θέσεις καθήμενων 20€/άτομο
συμπεριλαμβάνει 2 ποτά ή μια απλή φιάλη ποτού ανά 4 άτομα,
Θέσεις stand 15€/άτομο
συμπεριλαμβάνει 2 ποτά ή μία απλή φιάλη ποτού ανά 4 άτομα

Νέα τηλέφωνα πληροφοριών και κρατήσεων 2310541806, 2310551836 & 6986924600.


read more "Ο Σωκράτης Μάλαμας στο Mylos Club" Διαβάστε περισσότερα...

Παστίλιες για τον πόνο του άλλου


Παστίλιες, αλληλεγγύη και άνθρωποι Χωρίς Σύνορα




Άλλος τις τρώει κι άλλος γιατρεύεται. Δεν είναι μαγικό ξόρκι, αλλά μια επιδημία αλληλεγγύης από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα που εξαπλώνεται. Η εξίσωση είναι απλή: μια βόλτα στο φαρμακείο, συν ένα κουτί με έξι καραμέλες από θυμάρι και μέλι, ίσον με μία εκστρατεία που βοηθά τους «ξεχασμένους» από την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε παγκόσμιο επίπεδο.

Μπορούμε να συμβάλλουμε στην προσπάθεια με την αγορά ενός πακέτουπαστίλιες (€1,60). Με την κάθε αγορά, το 1 ευρώ διατίθεται απευθείας σε προγράμματα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Οπότε αν χρειάζεστε παστίλιες, ξέρετε τι να προτιμήσετε.

Κι επίσης μπορούμε να χαρίσουμε το πρόσωπό μας στην καμπάνια, φωτογραφημένοι αγκαλιά με τις παστίλιες μας.Ανεβάζουμε τη φωτογραφία μας στο διαδίκτυο διαδίδοντας το μήνυμα. Η εφαρμογή θα είναι έτοιμη σύντομα και μπορείτε να ενημερωθείτε εδώ.

Στη διαφημιστική εκστρατεία έχουν πάρει μέρος μέχρι στιγμής εκπρόσωποι των γραμμάτων, της τέχνης και του αθλητισμού (όπως οιΆγγελος Αντωνόπουλος, Ευγένιος Τριβιζάς, Γιώργος Σαμαράς, Γιάννης Στάνκογλου, Κωστής Μαραβέγιας, Μαριέττα Φαφούτη, Γωγώ Μπρέμπου, Μυρτώ Αλικάκη, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Δήμητρα Παπαδοπούλου, Θοδωρής Αθερίδης μέσω βίντεο).











read more "Παστίλιες για τον πόνο του άλλου" Διαβάστε περισσότερα...

Kατάληψη του κτιρίου Διοίκησης του Α.Π.Θ




Σε γεφύρι της Άρτας εξελίσσεται η υπόθεση των εργολαβικών υπαλλήλων.Λίγα λεπτά αφότου πραγματοποιήθηκε η κατάληψη της Πρυτανείας (19:16), οι φοιτητές πήραν την κατάσταση στα χέρια τους 10 λεπτά πριν της επτά το βράδυ. Σε επικοινωνία με τον
πρόεδρο των εργαζομένων, ο Σιδέρης Κωνσταντινίδης επιβεβαίωσε το γεγονός και διαβεβαίωσε ότι στην ενέργεια των φοιτητών δεν εμπλέκονται οι εργαζομένοι.
Την πληροφορία επιβεβαίωσαν και ακαδημαικοί.
Οι εργολαβικοί εργαζόμενοι παραμένουν στο χώρο της πανεπιστημιούπολης, όχι όμως στο κτίριο της Πρυτανείας.
Μάλιστα σχεδιάζουν κλιμάκωση των κινητοποιήσεων τους τις επόμενες ημέρες.
Σήμερα συμπληρώνονται 72 ημέρες από την έναρξη των κινητοποιήσεων.

Πηγή: http://thesstoday.gr
read more "Kατάληψη του κτιρίου Διοίκησης του Α.Π.Θ" Διαβάστε περισσότερα...

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ: The wake up call

Ένα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους για τον καλλιτεχνικό πολιτικό ακτιβισμό στους δρόμους της Αθήνα





Το μικρού μήκους ντοκιμαντέρ The wake up Call ακολουθεί τέσσερις γκραφιτάδες στους γκρίζους δρόμους της Αθήνας. Ο MaPet, ο Absent, o Pol, και ο Bleeps φτιάχνουν χειροποίητες αφίσες, στένσιλς και γκραφίτι για να πολεμήσουν την κυρίαρχη προπαγάνδα των ΜΜΕ και για να περάσουν τα δικά τους πολιτικά μηνύματα. Προφανώς η Ελλάδα της κρίσης τούς προσφέρει άφθονο υλικό για αντιπληροφόρηση, και η άνοδος της ακροδεξιάς δίνει το έναυσμα για ακόμη περισσότερη κριτική. Ο Bleeps, μάλιστα, ίσως ο πιο γνωστός στο αθηναϊκό κοινό από όλους τους, σχεδιάζει μπροστά στην κάμερα το επόμενο έργο του.



Τα τελευταία χρόνια η Αθήνα εξελίσσεται σε μία από τις σημαντικότερες πρωτεύουσες της street art στον κόσμο, με τα γκραφίτι να γεμίζουν ολόκληρες γειτονιές, όπως τα Εξάρχεια, ο Κεραμεικός και το Γκάζι. Ήταν θέμα χρόνου να γίνει η πρώτη απόπειρα καταγραφής αυτού του είδους του πολιτικού ακτιβισμού των δρόμων και να δώσει το στίγμα της η αθηναϊκή σκηνή του πολιτικού γκραφίτι.

ΠΑΤΉΣΤΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΚΆΤΩ ΣΎΝΔΕΣΜΟ ΚΑΙ ΔΕΊΤΕ ΤΟ ΒΊΝΤΕΟ...


read more "ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ: The wake up call" Διαβάστε περισσότερα...

Αντώνης Σαμαράς/H Ελλάδα ξεκινάει, λέει.Για πού όμως;


Το επικό βίντεο που ανέβασε ο Σαμαράς στο fb μετά τη συμφωνία στο Eurogroup




Στα πρώτα δευτερόλεπτα ο μέσος θεατής αρχίζει να αναρωτιέται αν έχουμε εκλογές. Λίγο μετά, αν ξεκινάμε για να κατακτήσουμε καμιά χώρα.

Το βίντεο μεγαλείου που ανέβασε ο Α. Σαμαράς στη σελίδα του στο facebook μετά τη συμφωνία στο Eurogroup έχει τίτλο «Η Ελλάδα τώρα ξεκινάει…» κι είναι, θα έλεγε κανείς, η σύγχρονη ελληνική εκδοχή του “Keep Calm and Carry On”. Ναι, περνάμε μια καταστροφούλα, αλλά οι Έλληνες πάντα τα βγάζουν πέρα, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Αυτό είναι το νόημα. Η φράση «τώρα που η Ευρώπη αλλάζει» επαναλαμβάνεται, και ντύνεται οπτικά με τον Σαμαρά να ορκίζεται ενώπιον πέντε έξι ρασοφόρων.

Ελέω Θεού και η αλλαγή πορείας (πού την είδε αλήθεια;) της Ευρώπης. Η Ελλάδα τώρα ξεκινάει. Αλλά το βίντεο δε μας λέει για πού το ’βαλε.


read more "Αντώνης Σαμαράς/H Ελλάδα ξεκινάει, λέει.Για πού όμως;" Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2012

Silver Hoyem/Madrugada/VENUE CHANGE


ΠΡΟΣΟΧΗ :

Λόγω της μεγάλης ζήτησης εισητηρίων η συναυλία του Silver Hoyem μεταφέρεται από το Gaia Live στο Principal Club Theater
Sivert Høyem
AUTUMN IN ARCADIA

SOLO EUROPEAN TOUR 2012
Η μοναδική φωνή των Madrugada





Saturday 1 December 2012

PRINCIPAL CLUB THEATER

Ο αγαπημένος του Ελληνικού κοινού Sivert Høyem μας συγκινεί από την εποχή των Madrugada ως σήμερα με την ευθύτητα, το βάθος της μουσικής και της σκέψης του, την ευκρίνια της αντίληψης του, την τρυφερότητα της μοναδικής εσωτερικής φωνής του. 

Θα είναι και πάλι εδώ, «γυμνός» σε μια προσωπική διαδρομή σε ιδιαίτερους χώρους.

Sivert Høyem λάτρης της Ελλάδας δήλωσε πρόσφατα γιατην επιστροφή του: “I have some of my best and loyal fans in Greece, so I am really looking forward to play here again. I hope there’s going to be a lot of people attending my concerts, and I am also looking forward to play in a new city. There is always a lot of energy on my concerts here, and my Greek fans are very emotionally engaged in the concerts. Also their knowledge of music is very good, and that makes it really fun to play in Greece”

Info:

Οι πόρτες ανοίγουν στις 20.30

Η συναυλία ξεκινάει στις 22.00

Principal Club Theater  – Mylos, Thessaloniki, GR

Info: 2310428088

Τιμές εισιτηρίων: 15  euros 

Προπώληση εισιτηρίων: Ticket House & www.ticketarena.gr

Principal Club Theater [Websites]



Πηγή: petridisradio.blogspot
read more "Silver Hoyem/Madrugada/VENUE CHANGE" Διαβάστε περισσότερα...

Β.Χουσεϊνζάντε: Football Manager - Mπακού Manager





Ο Βουγκάρ Χουσεϊνάτζε έχει πραγματοποιήσει ένα ονειρεμένο επαγγελματικό ταξίδι  στα 21 του χρόνια αποσπώντας κάτι περισσότερο από τα γουορχολικά 15 λεπτά δημοσιότητας στα media όλου του κόσμου.
Κατάφερε παίζοντας ποδόσφαιρο από τον υπολογιστή του να εκτοπίσει τον θρυλικό Γάλλο γκολτζή της Μαρσέιγ, Ζαν Πιερ Παπέν αναλαμβάνοντας χρέη αθλητικού διευθυντή στην ανερχόμενη ποδοσφαιρική δύναμη από το Αζερμπαϊτζάν, Μπακού.

"Ήταν ένα ευχάριστο σοκ για μένα" δήλωσε λίγο μετά την επισημοποίηση της ανάληψης του συγκεκριμένου πόστου στην Μπακού.
Το 2000 ο νεόκοπος παράγοντας εγκατέλειπε με την οικογένεια του, το Αζερμπαϊτζάν προσδοκώντας σε μία πιο ποιοτική ζωή στη Σουηδία.
Το όνειρο του ήταν να γίνει ποδοσφαιριστής αλλά δεν κατάφερε να διακριθεί σε επαγγελματικό επίπεδο παίζοντας στην εφηβική ομάδα της Κούμλα. 
"Πάντα ήθελα να ασχοληθώ με το ποδόσφαιρο. Από τη στιγμή που δεν τα κατάφερα επαγγελματικά ξεκίνησα το 2002 να παίζω Football Manager".


Την προηγούμενη εβδομάδα, όπως έγινε γνωστό ο Χουσεϊνάτζε ανέλαβε ουσιαστικά ρόλο μάνατζερ της Μπακού. Όταν τα videogames δίνουν την θέση τους στην πραγματικότητα...
Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας θυμάται την πρώτη του επαφή με τον αντιπρόεδρο της Μπακού σε ένα ξενοδοχείο κάπου στη Λιθουανία πριν από μερικά χρόνια.
"Άκουσε πως είμαι από το Αζερμπαϊτζάν και μιλήσαμε λίγο" θυμάται ο θιασώτης του Football Manager. Τον περασμένο Δεκέμβριο έκανε ένα διάλειμμα από το πανεπιστήμιο της Βοστώνης όπου σπούδαζε διοίκηση επιχειρήσεων.
Έχοντας ήδη μία πρώτη επαγγελματική επαφή στην αθλητική εταιρία μάνατζμεντ SNBN και επικοινωνία σε χώρες όπως η Ρωσία, η Ουκρανία και το Αζερμπαϊτζάν δέχθηκε τηλεφώνημα από τον αντιπρόεδρο της Μπακού.
Δίχως χρονοτριβή, ετοίμασε τις βαλίτσες του και ταξίδεψε στο Αζερμπαϊτζάν προκειμένου αρχικά να αναλάβει ρόλο βοηθού μάνατζερ στην δεύτερη ομάδα

Οι Αζέροι έμειναν εντυπωσιασμένοι από τις ποδοσφαιρικές γνώσεις του. Έχοντας εντρυφήσει στο Football Manager για τουλάχιστον μία δεκαετία είχε φτάσει σε επίπεδο όπου θα μπορούσε να υπηρετήσει την ομάδα σε νευραλγικές θέσεις.
Έτσι όταν τέθηκε το δίλημμα μεταξύ του πασίγνωστου Γάλλου Ζαν Πιερ Παπέν και του άσημου Βουγκάρ Χουσεϊνάτζε, η διοίκηση έκανε την έκπληξη επιλέγοντας τον δεύτερο.
"Έπαθα σοκ δεν το περίμενα. Είχαμε μία κουβέντα με τον αντιπρόεδρο και με ρώτησε εάν ήμουν έτοιμος. Του απάντησα καταφατικά. Σχεδόν όλες οι εφημερίδες έγραφαν πως θα κερδίσω τον Παπέν.
Ακουγόταν κάπως αστείο να με συγκρίνουν μαζί του" αναφέρει ο Χουσεϊνάτζε.
Αξίζει να σημειωθεί πάντως πως τόσο ο Παπέν, όσο και ο Ολιβιέρ Ντακούρ θα αξιοποιηθούν σε διαφορετικούς ρόλους εάν όλα πάνε καλά.
Ως αθλητικός διευθυντής πλέον προσπαθεί να διατηρήσει τις απαραίτητες ισορροπίες στα αποδυτήρια, να ασχοληθεί με τις μετεγγραφές, ενώ έρχεται σε συχνή επαφή με τον πρώην τεχνικό του Ολυμπιακού και της Κέρκυρας, Μπόζινταρ Μπάντοβιτς, ο οποίος καθοδηγεί τη Μπακού.
"Θέλω να δω τον σύλλογο να παίρνει μέρος τουλάχιστον στο Europa League. Αυτός είναι ο στόχος μας και υπάρχουν οι βάσεις για να τα καταφέρουμε". 
Ο Χουσεϊνάτζε αποκάλυψε επίσης πως έχει ρίξει δίχτυα στη σουηδική αγορά."Δεν μπορώ να πω συγκεκριμένα ονόματα, όμως βρισκόμαστε σε διαπραγματεύσεις με γνωστούς ποδοσφαιριστές της χώρας" αρκέστηκε να πει.







read more "Β.Χουσεϊνζάντε: Football Manager - Mπακού Manager" Διαβάστε περισσότερα...

Seven Psychopaths/Κριτική Ταινίας



Ο Marty (Colin Farrell), απένταρος σεναριογράφος, προσπαθεί να βρει έμπνευση για να ολοκληρώσει το σενάριο του, με τίτλο «Seven Psychopaths». Ο καλύτερος του φίλος, Billy (Sam Rockwell) φέρελπις ηθοποιός και απαγωγέας σκύλων, προσπαθεί να τον βοηθήσει με κάθε μέσο έχοντας πάντα την βοήθεια του ιδιόμορφου συνεργάτη του, Hans (Christopher Walken). Όταν οι δυο τελευταίοι απαγάγουν το σκυλάκι ενός ψυχοπαθούς γκάνγκστερ (Woody Harrelson), το σενάριο αρχίζει να γράφεται από μόνο του. Μόνο που η "συμμορία" θα πρέπει να βγει ζωντανή από τα χέρια του υποκόσμου.

Το «Seven Psychopaths» είναι ένα φιλμ που δύσκολα κατηγοριοποιείται. Είναι μια μαύρη κωμική περιπέτεια με σπλάτερ τόνους, είναι μια συρραφή παράλληλων και αλληλοσυμπληρούμενων ιστοριών, είναι ένα αυτοαναφορικό σχόλιο στη συγγραφική διαδικασία με πολλές αυτοβιογραφικές πινελιές από τον σκηνοθέτη και σεναριογράφο Martin McDonagh.

Ο McDonagh, γνωστός οψίμως στο ευρύ κοινό από την υποψήφια για Oscar κινηματογραφική του απόπειρα «In Bruges» και το βραβευμένο μικρού μήκους «Six Shooter» και ήδη από καιρό διαβόητος στο βρετανικό θεατρικό κοινό με τις 'ιρλανδέζικες τριλογίες' του, έχει τη χαρακτηριστική ικανότητά να πλάθει αμέτρητες, εντελώς μοναδικές ιστορίες: σκοτεινές, αιματηρές, απρόβλεπτες, βλάσφημες -μ' ένα sui generis τρόπο που βγάζουν τη γλώσσα στον Παράδεισο αλλά και που φοβούνται την Κόλαση μαζί- χιουμοριστικές, αλλά και βαθιά τραγικές. Οι ιστορίες του McDonagh ταυτόχρονα σε απωθούν με τη βιαιότητα και τη σκληρότητά τους, μα και παρακολουθούνται ευχάριστα χάρη στο μαύρο χιούμορ και τα απανωτά σαρκαστικά κλεισίματα του ματιού του συγγραφέα προς τον θεατή. Έτσι και στο «Seven Psychopaths», αυτό που μένει τελικά στο θεατή μετά την έξοδο από την αίθουσα δεν είναι η βία, το αίμα και οι σκοτεινές ιστορίες καθαυτές, μα οι κοφτερές ατάκες, ο σαρδόνιος τρόπος με τον οποίο ξετυλίγεται η μια ιστορία μέσα στην άλλη και, κυρίως, η παρέλαση των ανεπανάληπτων χαρακτήρων που έπλασε η πένα του MacDonagh και πήραν σάρκα και οστά με τις εκπληκτικές ερμηνείες των Christopher Walken, Sam Rockwell, Woody Harrelson και Tom Waits.

Βαθμολογία:
IMDB  7.9/10 από 8,214 ψήφους

read more "Seven Psychopaths/Κριτική Ταινίας" Διαβάστε περισσότερα...

20 χρόνια Ταραντίνο

Το 1992 το “Reservoir Dogs” μας σύστησε ένα νέο δημιουργό. Δύο δεκαετίες μετά, ο Κουέντιν Ταραντίνο συνεχίζει να διδάσκει - και να (μας) διασκεδάζει.



"Το σχέδιό μου είναι να ανοίξω ένα σινεμά σε μια μικρή πόλη και να το διευθύνω. Θα είμαι ο τρελός γέρος με το σινεμά.”
H λατρεία του Ταραντίνο για το σινεμά διατρέχει κάθε σημείο της πορείας του, της ζωής του γενικότερα, από τότε που δούλευε σε βιντεάδικο και μάθαινε τα πάντα βλέποντας ακόμα και την τελευταία καλτ σαπίλα όσο βαριόταν πίσω από το ταμείο, μέχρι τον τρόπο που απολαμβάνει κάθε ανίερη κινηματογραφική του αναφορά ακόμα και στις παλπ ταινίες του που παίζονται στο Φεστιβάλ των Καννών.
Είναι τρομερή περίπτωση δημιουργού ο Κουέντιν, όπου κάθε αναφορά στο σινεμά του προέρχεται από άλλο σινεμά, μια ιδιοφυία επαναπροσέγγισης παλιών ταινιών, χαρακτήρων και ιδεών, σε εντελώς καινούριο πακέτο. Χωρίς υπερβολή, μια από τις μεγάλες ιδιοφυίες των καιρών μας στον καλλιτεχνικό κόσμο, ο απόλυτος auteur: Kάνει σινεμά, από σινεμά, για το σινεμά. Από εκεί ξεκινούν οι ταινίες του, κι εκεί καταλήγουν.
Αυτό το Νοέμβρη, ο ίδιος (και μαζί όλοι οι λάτρεις/πιστοί του) γιορτάζει 20 χρόνια στο χώρο, 20 χρόνια από τότε που η πιο κουλ κλίκα περπάτησε σε διάταξη φορώντας μαύρα κουστούμια και το “Reservoir Dogs” έγινε underground κινηματογραφικός θρύλος. Για την επέτειο των δύο δεκαετιών, κυκλοφορεί μια συλλογή 8 ταινιών που έχουν ουσιαστικά εγκριθεί έτσι από τον ίδιο των Ταραντίνο ως το απόλυτο canon του έργου του, δηλαδή εκείνες που θεωρεί πως τον αντιπροσωπεύουν ως δημιουργό μέσα από αυτά τα 20 χρόνια.
Η επέτειος έρχεται να συμπέσει με την επικείμενη κυκλοφορία της νέας του ταινίας στις αίθουσες (“Django Unchained”, για ένα σκλάβο που δραπετεύει και τα κάνει όλα στάχτη) αλλά και με μια απειλή/υπόσχεση: Σε πρόσφατη συνέντευξή του δήλωσε πως δε σκοπεύει να το πολυκουράσει, και πως μια δεκαριά ταινίες είναι μια καλή παραγωγή για ένα σκηνοθέτη πριν αρχίσει να γυρίζει χαζομάρες. Μετά είπαμε: Ο τρελός γέρος με το σινεμά.
Σύμφωνα λοιπόν με πρόχειρους υπολογισμούς, έχουμε ακόμα 2-3 ταινίες το πολύ. Αλλά ως τότε, έχουμε αυτές τις 8 να απολαμβάνουμε. Εμείς απλά του αφιερώνουμε αυτό το χώρο για να θυμηθούμε τα πιο σημαντικά πράγματα που μας έχει διδάξει.
Καμία γνώση δεν πάει χαμένη



“Δεν μπορούσα καν να συλλαβίσω. Δε μπορούσα να θυμηθώ τίποτα, αλλά πήγαινα να δω μια ταινία και ήξερα ποιος παίζει, ποιος τη σκηνοθέτησε, τα πάντα.”
Ο Κουέντιν είναι ο φόβος κι ο τρόμος των απανταχού μανάδων. “Πότε θα διαβάσεις”, “πότε θα πάρεις πτυχίο”, “έκανες τις ασκήσεις σου” κλπ. Τίποτα. Άμα έχεις μια κλίση, έχεις μια κλίση, τελείωσε. Ο άνθρωπος καταβρόχθιζε σινεμά με μεγαλύτερη ανάγκη κι από το φαγητό. Η γνώση μέτρησε. “Κάτι με σταμάταγε στο σχολείο. Οτιδήποτε δε με ενδιαφέρει, δε μπορώ να προσποιηθώ ενδιαφέρον.” Με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, η ενασχόληση με πράγματα που πραγματικά γουστάρεις είναι σημαντική.
Κλέβε από παντού

“Κλέβω από κάθε ταινία που έχει γυριστεί ποτέ.”
Τις αναφορές σου φόρα τες σαν κονκάρδα, δεν έχεις για τίποτα να ντρέπεσαι. Σε κάποιο επίπεδο δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν επηρεάζεται από ένα σωρό ερεθίσματα γύρω του. Όλοι αναπαράγουν κάτι προηγούμενο, ελπίζοντας να το πάνε κάπου παρακάτω. Ο Ταραντίνο έχει αντλήσει ιδέες από ό,τι έχει δει ποτέ του για να δημιουργήσει ό,τι έχει δημιουργήσει ποτέ του, όμως με αυτά τα ανακυκλωμένα υλικό δημιουργεί πάντα κάτι εντυπωσιακό και καινούριο. Δηλαδή μπορεί το “Kill Bill” να ήταν mash-up κάθε (είδους) ταινίας δράσης στην ιστορία, αλλά πόσο γαμημένα αριστουργηματικό είναι το “Kill Bill”; Και οι “Μπάσταρδοι”; Είναι ένα βέβηλο ιστορικό σπαγγέτι γουέστερν για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ποιος το κάνει αυτό το πράγμα;
Να στοχεύεις πάντα πιο ψηλά

“Θέλω να ξεπερνώ τις προσδοκίες. Θέλω να σας εντυπωσιάζω.”
Κάθε φορά που κάποιος μπορεί να πίστεψε πως κατάλαβε τι είναι αυτό που κάνει καλά ο Ταραντίνο, εκείνος άλλαζε παντελώς είδος και δοκίμαζε κάτι άλλο. Δε θα μπορούσε να βγάλει 17 ταινίες σαν το “Pulp Fiction” για όλη την υπόλοιπη καριέρα του, να έχεις του φαν του και να είναι πάντα ‘ο τύπος που έκανε το ‘Pulp Fiction’;’ Ναι, προφανώς. Όμως μετά πήγε κι έκανε ένα ερωτικό μαφιόζικο δράμα (“Δεν προσπαθούσα να ξεπεράσω το ‘Pulp Fiction’. Με το ‘Jackie Brown’ ήθελα να πάω υπογείως και να κάνω μια πιο μαζεμένη ταινία σπουδής χαρακτήρων,” δηλώνει), και μετά γύρισε την απόλυτη σύγχρονη νίντζα ταινία, και μετά μια ωδή στα double features των grindhouse σινεμάδων των ‘70s, και μετά το σπαγγέτι γουέστερν στο Β’ Παγκόσμιο που λέγαμε. Η παραμικρή διάθεση για καλούπωμα. Ο άνθρωπος έχει μια απίστευτη δίψα για συνεχείς προκλήσεις.
Άστους να λένε

“Η βία είναι ένα από τα πιο διασκεδαστικά πράγματα να βλέπεις.”
Επειδή ναι.
“Η μητέρα μου με πήγαινε να δω την ‘Άγρια Συμμορία’ και τέτοιου είδους ταινίες όταν ήμουν μικρός.” Χαίρομαι που μπορώ από αυτό εδώ το βήμα να συγχαρώ από τα βάθη της καρδιάς μου την κυρία Ταραντίνο.
Η μουσική είναι η αρχή και το τέλος

“Πιστεύω πως τα σάουντρακ των ταινιών μου τα πάνε αρκετά καλά επειδή είναι, βασικά, επαγγελματικά αντίστοιχα των mixtapes που θα σου έφτιαχνα στο σπίτι.”
Μέγας συλλέκτης βινυλίου και λάτρης vintage μουσικών, ο Ταραντίνο είναι ως γνωστόν υπεύθυνος για την αναβίωση όσων κομματιών (και genres) όσο και ξεχασμένων ηθοποιών. Εντάξει, υπάρχουμε κι εμείς που οτιδήποτε κάνουμε στη ζωή μας το κάνουμε με μουσικές μες στα αυτιά μας, οπότε δε χρειάζεται να πειστούμε. Αλλά ναι, πραγματικά, δε θα περιμέναμε τίποτα λιγότερο από έναν άνθρωπο που γεννήθηκε και ζει μες στο σελιλόιντ, από το να ντύνει μουσικά οτιδήποτε κάνει. “Όταν γράφω ένα σενάριο, ένα από τα πρώτα πράγματα που κάνω είναι να βρίσκω τη μουσική που θα παίζει στην εναρκτήρια σεκάνς.”
Γι’αυτό και είσαι τόσο τιτάνας, μα τον τεράστιο σκελετό των γυαλιών του Μπόμπι Γουόμακ, ρε Κουέντιν. Γι’αυτό.
Δεν υπάρχουν “μη”

“Αγαπούσα την Ιστορία επειδή, για μένα, η Ιστορία ήταν σα να βλέπω μια ταινία.”
Ναι, φυσικά, τι άλλο θα ήταν. Αλλά πρόσεξε. Όταν ο Ταραντίνο το γύρισε στο ιστορικό περιεχόμενο (λέμε τώρα) του φέρθηκε σα να ήταν άλλη μια κινηματογραφική πηγή, από αυτές που έμεναν ξενοίκιαστες στα σκονισμένα ράφια του βιντεάδικου. Γι’αυτό ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος γίνεται γουέστερν, γι’αυτό ο Εμφύλιος Πόλεμος γίνεται blaxplοitation movie. Στη συνέντευξη που έδωσε πρόσφατα στο Playboy δες τι είπε για το διάσημο φινάλε των “Basterds”:
“Το φινάλε της ταινίας δε μου ήρθε μέχρι λίγο πριν το γράψω. Έγραφα όλη τη μέρα και καθόμουν και σκεφτόμουν τι δουλειά είχα να κάνω την επόμενη. Άκουγα μουσική, περπάταγα πέρα-δώθε, και τελικά απλά άρπαξα ένα στυλό, έπιασα ένα κομμάτι χαρτί και έγραψα, “Απλά σκότωσέ τον”. Το έβαλα κοντά στο κρεβάτι μου για να το δω όταν ξυπνήσω το πρωί και να αποφασίσω μετά από έναν υπνάκο αν ήταν ακόμα καλή ιδέα. Το είδα, περπάτησα λίγο και είπα, “Ναι, είναι καλή ιδέα.” Βγήκα στο μπαλκόνι κι άρχισα να γράφω. Κι απλά τον σκότωσα.”

“Ήμουν κάπως ενθουσιασμένος την πρώτη φορά που πήγα στη φυλακή. Έμαθα φοβερούς διαλόγους.”
ΟΚ, αυτό θα το αφήσουμε να αιωρείται κάπως. Αλλά η γενική ιδέα; Μην αφήνεις ερέθισμα να πηγαίνει χαμένο, έχε τα αυτιά σου ανοιχτά στον κόσμο γύρω σου. Άρπαζε τα πάντα. Η αλήθεια περνάει. “Ένας συγγραφέας πρέπει να έχει αυτή τη φωνούλα μέσα του που να λέει, Πες την αλήθεια. Αποκάλυψε μερικά μυστικά σου.” Ο καλλιτέχνης Ταραντίνο δε φοβάται την αλήθεια.
Αγαπάμε αυτό που αγαπάμε

Αν δεις μια λίστα του Ταραντίνο θα νομίσεις ότι πρόκειται περί σχιζοφρενούς, αλλά η αλήθεια είναι ότι γουστάρει τόσο πολύ το σινεμά που δεν έχει καμία όρεξη να κάνει διακρίσεις περί του ποια ταινία ‘αξίζει’ να μνημονεύεται σε λίστες, σε βραβεία κλπ. Γουστάρουμε ό,τι γουστάρουμε. Να, δες ας πούμε την περσινή του λίστα των καλύτερων ταινιών, που έχει, ναι, τον (γαμάτο) νέο “Πλανήτη των Πιθήκων” στο #2.
Tarantino XX

“Έκανα πάντα ολονύχτιους μαραθωνίους ταινιών τρόμου τα Σάββατα, όπου αρχίζαμε στις 7 το απόγεμα και φτάναμε ως τις 5 το πρωί.”
Νιώθουμε μια μεγάλη επιθυμία να κάνουμε το ίδιο με αυτή τη συλλογή. Το “Τarantino XX” περιλαμβάνει τις ταινίες “Reservoir Dogs”, “Pulp Fiction”, “Jackie Brown”, “Kill Bill”s, “Death Proof”, “Inglourious Basterds” καθώς και το “True Romance” (“Αγαπώ τον Έλμορ Λέοναρντ. Για μένα, το ‘True Romance’ είναι βασικά σαν μια ταινία του Έλμορ Λέοναρντ”) που έγραψε ο QT και σκηνοθέτησε ο Τόνι Σκοτ.
*Η συλλογή "Tarantino XX" διατίθεται ήδη.

Πηγή: http://www.oneman.gr/


read more "20 χρόνια Ταραντίνο" Διαβάστε περισσότερα...

Α.Τ.Ε.Ι Θεσσαλονίκης/Εθελοντική αιμοδοσία




Εθελοντική αιμοδοσία πρόκειται να πραγματοποιηθεί στο Τμήμα Περίθαλψης και Κοινωνικής Μέριμνας στο ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης στις 4 και 5 Δεκεμβρίου 2012, από τις 9 το πρωί έως τη 1 το μεσημέρι.


read more "Α.Τ.Ε.Ι Θεσσαλονίκης/Εθελοντική αιμοδοσία" Διαβάστε περισσότερα...

ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης/Δρομολόγια




Ξεκινούν από σήμερα τα δρομολόγια των ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης, τα οποία διεκόπησαν πριν από μία εβδομάδα λόγω έλλειψης καυσίμων.


Σύμφωνα με τον διευθύνων σύμβουλο των ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης, Δημήτρη Μαργαριτόπουλο έγιναν οι κατάλληλες επαφές και βρέθηκε τελικά λύση. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο κ. Μαργαριτόπουλος «πήραν πίστωση χρόνου από τις εταιρίες που τους προμηθεύουν καύσιμα μέχρι να βρουν τα χρήματα».
Νωρίτερα είχε γίνει συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Βόλβης στο οποίο συμμετείχε και ο δήμαρχος Λαγκαδά και είχε αποφασιστεί να προσφύγουν στη δικαιοσύνη για να υπερασπιστούν τα δικαιώματα μετακίνησης των πολιτών
read more "ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης/Δρομολόγια" Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2012

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΑΜΑΚ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΘΕΙ


Καταρχάς οφείλουμε να ορίσουμε την λέξη ενεργοποίηση. Ενεργοποίηση σημαίνει την μετάβαση από μία κατάσταση αδράνειας σε μία παραγωγική θέση. Παραγωγική γιατί παράγει αποτελέσματα. Εκ πρώτης όψεως λοιπόν αντιλαμβάνεται κανείς πως το αίτημα της ενεργοποίησης του φοιτητικού συλλόγου και κατ'επέκταση των φοιτητών του Παμακ έχει διαφορετικές προσλαμβάνουσες. Ένας μπορεί να θεωρεί ότι ενεργοποιούμαι σημαίνει κάνω κατάληψη ενός χώρου ή συμμετέχω ενεργά στις πορείες. Άλλος μπορεί να πιστεύει ότι η ενεργοποίηση έχει να κάνει πρωτίστως  με την παρουσία του στα μαθήματα.

Στη πραγματικότητα ο τίτλος του γραπτού υπονοεί κάτι: ότι το Παμακ είναι αδρανές, και ότι μπορεί και πρέπει να ενεργοποιηθεί. Είναι αδρανές διότι δεν συνάδει με το πνεύμα της ενεργοποίησης αποκλειστικά και μόνο η προβολή μίας ταινίας ή η διοργάνωση ενός party σε κάποιο μαγαζί. Κυρίως δε όταν τα προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι τόσο σύνθετα, σχεδόν υπαρξιακά. Έτσι από την απλή ενεργοποίηση που ορίσαμε προηγουμένως μεταπηδάμε σε μία πιο σύνθετη που αντιλαμβάνεται το ρόλο των φοιτητών στο πλευρό της κοινωνίας, με όσα στοιχεία προσδίδει αυτό στη δράση του.

Βιώνουμε τρόπο τινά, μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ιστορίας μας. Αυτή η συνισταμένη, νομίζω, πως λίγο η πολύ προσβάλλει τον καθένα μας ξεχωριστά, πόσο μάλλον την ίδια την κοινωνία. Πριν εμπλακούμε με μία θεωρητική εκτίμηση του τι συμβαίνει, πριν ακόμη αποφανθούμε υπέρ ή κατά της μίας ή της άλλης λύσης είμαστε μέρος μίας τουλάχιστον αποπνικτικής πραγματικότητας, και αυτή τη δύναμη που μας συνδέει πρέπει να την εκμεταλλευτούμε. Ο καιρός είναι για συζήτηση και διάλογο, αλλά και για δράσεις ( ενεργοποίηση ) που θα μετριάζουν όσο δυνατόν το κοινωνικό έλλειμμα.

Δράση σημαίνει πολλά πράγματα. Δράση σημαίνει μία ενημέρωση, σημαίνει μία συνάθροιση, σημαίνει παραδώσεις μαθημάτων σε παιδιά με οικονομικά προβλήματα, σημαίνει αλληλοβοήθεια στα μαθήματα που να ξεφεύγει από το τυπικό αλισβερίσι των σημειώσεων, σημαίνει μείωση του κόστους σίτισης ή και φοίτησης, σημαίνει εργασίες με κοινωνικό πρόσημο, σημαίνει κινητοποιήσεις στους δρόμους. Ο καθένας φαντάζεται την δράση διαφορετικά. Όμως αυτό που απομένει, σαν αντικειμενική συνθήκη που ορίζει τις δράσεις μας, είναι ότι αυτές επιθυμούν ( ή έτσι θέλω να ελπίζω ) να συμπληρώσουν τα κενά που αφήνει πίσω του ο οικονομικός ορυμαγδός στο κοινωνικό επίπεδο.

Έτσι λοιπόν το ΠΑΜΑΚ μπορεί και πρέπει να ενεργοποιηθεί διότι:

1)      Με αυτό τον τρόπο θα συμβάλει στην βελτίωση των κοινωνικών συνθηκών
2)      Θα παραδειγματίσει τις επόμενες αλλά και τις προηγούμενες γενιές δείχνοντας τους ότι ποτέ δεν πρέπει να σωπαίνουν
3)      Και θα το κάνει αυτό με την γνώση που συνάδει σε ένα Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ επιστημών

4)      Και με την ένταση των επιδιώξεων του κάθε φοιτητή ξεχωριστά

5)      Που σε συλλογικό επίπεδο θα παράγει την κουλτούρα της συνεργασίας και της ανάγκης να έρθουμε όλοι πιο κοντά

6)      Με τέτοιον τρόπο, ώστε να πείσουμε τους επικριτές μας που κάνουν λόγο για ένα κολλέγιο που αδιαφορεί για τις συνθήκες που επικρατούν στη κοινωνία

7)      Ότι οι φοιτητές του Παμακ ενεργοποιήθηκαν, ενεργοποιούνται και θα ενεργοποιούνται.
read more "ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΑΜΑΚ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΘΕΙ" Διαβάστε περισσότερα...